Vandaag,
oudejaarsdag, neem ik eventjes tijd om terug te blikken op de voorbije maanden.
Ik maak bewust een onderscheid tussen mijn politiek engagement en mijn
privéleven ook al lopen beiden meestal door elkaar.

Op
politiek vlak had ik de wind in de zeilen: ik nam het initiatief om de Ieperse
Vlaams Belang- afdeling her op te starten en dit na diep beraad en overleg met
oa mijn echtgenoot en enkele vrienden/vertrouwelingen. Door de interne
problemen van de voorbije jaren heeft het vertrouwen toch wel een ferme deuk
gekregen. De wonde mag dan wel genezen zijn, het litteken blijft. Anderzijds
hebben die problemen mij sterker gemaakt: zij die poogden om mij te kunnen
kelderen, om mij te kunnen temmen, die leugens over mij vertelden, die mij in
verlegenheid hebben gebracht, enz…die zijn eraan voor de moeite. Het zal
ondertussen wel duidelijk geworden zijn dat ik me door niemand laat intimideren
of aan de kant laat zetten. Eigenlijk moet ik al die “helden” dankbaar zijn
want door hun handelen gaven zij mij de energie om door te gaan en het
tegendeel te bewijzen. Het resultaat is dat ik er gehard als staal ben
uitgekomen en dat heel wat klojo’s van het toneel zijn verdwenen. Ik wil langs
deze weg allen bedanken die mij in deze moeilijke periode hebben gesteund en toch
in mij zijn blijven geloven.
Dus
de afdeling Ieper is uit de as herrezen en we zijn begonnen aan een totaal
nieuw hoofdstuk!

Ook
binnen de gemeenteraadsfractie is er goed nieuws! In oktober kwam er een wissel
waardoor er nu weer 2 Vlaams Belangers de stem van de VB-kiezers vertolken. Het
is een verademing om na 5 jaar er feitelijk alleen voor te staan, eindelijk nog
eens te kunnen overleggen met een partijgenoot.
Samen
met het nieuwe afdelingsbestuur kunnen wij ons nu volledig en maximaal focussen
op de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018. Onze batterijen zijn
opgeladen en dat zullen we ten gepaste tijde wel duidelijk maken. We zijn er
klaar voor! Dat ik de lijst in 2018 mag trekken is voor mij niet enkel een
grote verantwoordelijkheid maar een blijk van vertrouwen en waardering.

Op
persoonlijk vlak heb ik net als zovelen vreugde en verdriet gekend. Verschillende
vrienden en kennissen zijn de voorbije maanden overleden. Hoe zwaar en hoe
pijnlijk het ook is, het doet me beseffen hoe vergankelijk het leven is. Wij
die achterblijven met het verdriet moeten verder met het leven, hoe moeilijk
het ook is. En door het besef dat het leven snel voorbij kan zijn, vond ik de
drijfveer om maximaal van het leven te gaan genieten, om meer te gaan relativeren,
om te koesteren wat ik heb, om te genieten van mijn gezin en mijn vrienden, …
Als
ik jullie met nieuwjaar veel geluk en een goede gezondheid wens, weet dan dat
dit geen loze woorden zijn.
In
2017 heb ik ontdekt wie mijn echte vrienden zijn. Tijdens moeilijke momenten
waren hun vragen: “gaat het? Hoe is het nu? Wil je eens praten? Moet ik eens
langskomen?” voor mij een teken dat ik op hen kon rekenen ook al wonen sommigen
van hen ver weg.
Maar
het was niet allemaal kommer en kwel in 2017. De voorbije maanden heb ik heel
veel mooie momenten kunnen delen met mijn ouders en mijn gezin: de allerbelangrijkste mensen in mijn leven.
En
de geboorte van ons eerste kleinkindje is uiteraard het hoogtepunt van 2017.
Onze kleinzoon doet me alle zorgen, tegenslagen en problemen meteen vergeten. Het
kleine wondertje is het het mooiste
geschenk dat ik dit jaar heb gekregen. Met veel liefde en genegenheid zal ik
onze kleinzoon zijn weg helpen zoeken in de grote wereld.

Ik
kan dus concluderen dat 2017 al bij al zo slecht nog niet was voor mij. Eén
doel heb ik echter niet bereikt in 2017 maar ik hoop dat me dit in 2018 wel zal
lukken. Ik wens hier niet dieper op in te gaan want ik laat niet graag in mijn
kaarten kijken. Ik weet dat er kapers op de kust liggen…

Ik
wens jullie een fijne oudejaarsdag en een gezellig eindejaarsfeest vanavond.
Geniet ervan en begin morgen met volle moed aan het nieuwe jaar. Een nieuw
jaar, een nieuw begin!

Tot
morgen! Houzee!